මණිමේඛලා

“මහණෙනි, තම ශ‍්‍රාවකයන්ට ආදරය ඇති, කරුණාව ඇති, දයා ඇති ශාස්තෘවරයෙක් යමක් කළ යුතු ද, මා විසින් ඔබට එය කරන ලද්දේය. මහණෙනි, දැහැන් වඩවු. ප‍්‍රමාදයට පත් නොවන්න.

මගේ සිඟිති දුවේ, ඔයාගේ පණිවිඩය මෙයයි. ඔයා ජීවිතයෙන් වන්දි ගෙවා ලංකාවම අවදි කෙරෙව්වා. දැන්වත් දෙමව්පියන් දරුවන් සමග ධර්මයට පැමිණීම මැනවි.

එයාගේ සිඟිති මුහුණ මුනින් අතට මුහුදු වෙරලේ එබිලා තිබුණා. මුහුද පැත්තට තමයි සිඟිත්තා මැරිලා හිටියේ.

මේ තථාගත බල දහයෙන් යුක්ත වූ අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ දෙවියන් සහිත ලෝකයෙහි අද්විතීය, අසාමාන්‍ය, වීරෝදාර, පරම ශ්‍රේෂ්ඨ වූ ආධ්‍යත්ම නායකත්වයට පත් වුණා.